18. Bab

1. يَا مَنْ هُوَ فِى مُلْكِهِ مُقِيمٌ

   Yâ men hüve fî mülkihî mükîm

   Ey mülkünde dâim olan,

2. يَا مَنْ هُوَ فِى جَلَالِهِ عَظِيمٌ

   Yâ men hüve fî celâlihî ‘azîm

   Ey celâlinde azîm olan,

3. يَا مَنْ هُوَ فِى سُلْطَانِهِ قَدِيمٌ

   Yâ men hüve fî sültânihî kadîm

   Ey saltanatında kadîm olan,

4. يَا مَنْ هُوَ عَلٰى عَبْدِهِ رَحِيمٌ

   Yâ men hüve ‘alâ ‘abdihî rahîm

   Ey kullarına rahmet eden,

5. يَا مَنْ هُوَ بِكُلِّ شَىْءٍ عَلِيمٌ

   Yâ men hüve bikülli şey’in ‘alîm

   Ey her şeyi bilen,

6. يَا مَنْ هُوَ لِمَنْ جَفَاهُ حَلِيمٌ

   Yâ men hüve limen cefâhu halîm

   Ey emirlerine uymayana halîm olan,

7. يَا مَنْ هُوَ لِمَنْ تَرَجَّاهُ كَرِيمٌ

   Yâ men hüve limen teraccâhü kerîm

   Ey kendisine ümit bağlayana kerîm olan,

8. يَا مَنْ هُوَ فِى مَقَادِيرِهِ حَكِيمٌ

   Yâ men hüve fî mekâdîrihî hakim

   Ey ölçülerinde hikmetli olan,

9. يَا مَنْ هُوَ فِى حُكْمِهِ لَطِيفٌ

   Yâ men hüve fi hükmihî latîf

   Ey hükmünde lütuf sahibi olan,

10. يَا مَنْ هُوَ فِى لُطْفِهِ قَدِيرٌ

    Yâ men hüve fı lütfihî kadîr

    Ey lütfünde kadîr olan,

11. سُبْحَانَكَ يَا لَٓا اِلٰهَ اِلَّا ٓ اَنْتَ الْاَمَانَ الْاَمَانَ خَلِّصْنَا مِنَ النَّارِ ﴿١٨﴾

    Sübhâneke yâ lâ ilahe illâ ente’l-emâ-ne’l-emâne hallisnâ mine’n-nâr.

    Bütün kusurlardan münezzehsin, Senden başka ilâh yok. Emân ver bize. Bizi Cehennemden kurtar.