77. Bab

1. يَا ذَا الْعَرْشِ الْمَجِيدِ

   Yâ Ze’l-arşi’l-mecîd

   Ey yüce Arşın sahibi,

2. يَا ذَا الْقَوْلِ السَّدِيدِ

   Yâ Ze’l-kavli’s-sedîd

   Ey dosdoğru sözün sahibi,

3. يَا ذَا الْفَضْلِ الرَّشِيدِ

   Yâ Ze’l-fadli’r-raşîd

   Ey yerli yerince yapılan fazıl ve kerem sahibi,

4. يَا ذَا الْبَطْشِ الشَّدِيدِ

   Yâ Ze’l-batşi’ş-şedîd

   Ey kıskıvrak yakalayan şiddetli azap sahibi,

5. يَا ذَا الْوَعْدِ وَ الْوَعِيدِ

   Yâ Ze’l-va’di ve’l-va’îd

   Ey vaad ve tehdit sahibi,

6. يَا قَرِيبًا غَيْرَ بَعِيدٍ

   Yâ Karîben gayra ba’îd

   Ey uzak olmayan yakın,

7. يَا مَنْ هُوَ الْوَلِىُّ الْحَمِيدُ

   Yâ Men hüve’l-veliyyü’l-hamîd

   Ey en fazla övgüye lâyık olan dost,

8. يَا مَنْ هُوَ عَلٰى كُلِّ شَىْءٍ شَهِيدٌ

   Yâ Men hüve ‘alâ külli şey’in şehîd

   Ey her şeyi müşahedesi altında tutan,

9. يَا مَنْ هُوَ لَيْسَ بِظَلَّا مٍ لِلْعَبِيدِ

   Yâ Men hüve leyse bizallâmîn li’l-‘abîd

   Ey kullarına hiçbir şekilde zulmedici olmayan,

10. يَا مَنْ هُوَ اَقْرَبُ اِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ

    Yâ men hüve akrabü ileyhi min habli’l-verîd

    Ey kuluna şah damarından daha yakın olan,

11. سُبْحَانَكَ يَا لَٓا اِلٰهَ اِلَّا ٓ اَنْتَ الْاَمَانَ الْاَمَانَ نَجِّنَا مِنَ النَّارِ ﴿٧٧﴾

    Sübhâneke yâ lâ ilahe illâ ente’l-emâ-ne’l-emâne neccinâ mine’n-nâr.

    Bütün kusurlardan münezzehsin, Senden başka ilâh yok! Emân ver bize. Bizi Cehennemden kurtar.