57. Bab

1. يَا مَنْ هُوَ فِى السَّمَٓاءِ عَظَمَتُهُ

   Yâ Men hüve fı’s-semâi ‘azametüh

   Ey semâda azameti görülen,

2. يَا مَنْ هُوَ فِى الْاَرْضِ اٰيَاتُهُ

   Yâ Men hüve fi’l-ardi âyâtüh

   Ey yerde âyetleri tecellî eden,

3. يَا مَنْ هُوَ فِى كُلِّ شَىْءٍ دَلَٓائِلُهُ

   Yâ Men hüve fî külli şey’in delâilüh

   Ey her şeyde delilleri bulunan,

4. يَا مَنْ هُوَ فِى الْبِحَارِ عَجَٓائِبُهُ

   Yâ Men hüve fi’l-bihâri ‘acâibüh

   Ey denizde acâip sanatları bulunan,

5. يَا مَنْ يَبْدَؤُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ

   Yâ Men yebdeü’l-halka sümme yü’îdüh

   Ey mahlûkatı ilk defa yaratıp, öldükten sonra tekrar dirilten,

6. يَا مَنْ هُوَ فِى الْجِبَالِ خَزَٓائِنُهُ

   Yâ Men hüve fi’l-cibâli hazâinüh

   Ey dağlarda hazineleri bulunan,

7. يَا مَنْ اَحْسَنَ كُلَّ شَىْءٍ خَلَقَهُ

   Yâ Men ahsene külle şey’in halekah

   Ey yarattığı her şeyi en güzel yapan,

8. يَا مَنْ اِلَيْهِ يُرْجَعُ الْاَمْرُ كُلُّهُ

   Yâ Men ileyhi yürce’u’l-emrü küllüh

   Ey bütün işler kendisine dönen,

9. يَا مَنْ ظَهَرَ فِى كُلِّ شَىْءٍ لُطْفُهُ

   Yâ Men zahera fî külli şey’in lütfülı

   Ey her şeyde lütfü açıkça görünen,

10. يَا مَنْ يُعَرِّفُ الْخَلَٓائِقَ قُدْرَتَهُ

    Yâ Men yü’arrifü’l-halâika kudrateh

    Ey mahlûkatına kudretini tanıtan,

11. سُبْحَانَكَ يَا لَٓا اِلٰهَ اِلَّا ٓ اَنْتَ الْاَمَانَ الْاَمَانَ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ ﴿٥٧﴾

    Sübhâneke yâ lâ ilahe illâ ente’l-emâ-ne’l-emâne ecirnâ mine’n-nâr.

    Bütün kusurlardan münezzehsin, Senden başka ilâh yok! Emân ver bize. Bizi Cehennemden kurtar