Hz. Âdem'in yaratılışı ve İblis'in kibri

Allah Teâlâ, yeryüzünde bir halife yaratacağını meleklere bildirdiğinde melekler hayretle sordular: “Orada bozgunculuk yapacak, kan dökecek birini mi yaratacaksın? Oysa biz seni hamdinle tesbih ediyoruz.” Rabbimiz onlara, “Ben sizin bilmediklerinizi bilirim” buyurdu. Ardından Hz. Âdem'i topraktan yarattı, ona ruhundan üfledi ve onu insanlığın ilk atası kıldı.

Allah, Hz. Âdem'e bütün varlıkların isimlerini öğretti. Sonra o varlıkları meleklere gösterip isimlerini sordu. Melekler tevazu ile şöyle dediler: “Seni tesbih ederiz; bize öğrettiğinden başka bilgimiz yoktur.” Hz. Âdem ise isimleri bir bir saydı. Böylece melekler, insana verilen ilim kabiliyetinin büyüklüğünü gördüler.

Ardından Allah meleklere, Hz. Âdem'e secde etmelerini emretti. Melekler hemen secdeye kapandılar. Yalnızca İblis kaçındı. “Ben ondan daha hayırlıyım. Beni ateşten yarattın, onu ise çamurdan yarattın” diyerek büyüklendi. Emre itaat etmek yerine kendini ölçü yaptı ve kibrine yenildi. Bu yüzden ilahi rahmetten kovuldu. Ama gitmeden önce bir yemin etti: Kıyamete kadar insanları doğru yoldan saptırmak için her yönden onlara yaklaşacaktı.

Hz. Âdem ve eşi cennete yerleştirildi. Onlara cennetin nimetlerinden dilediklerince yemeleri, yalnızca bir ağaca yaklaşmamaları söylendi. Şeytan ise vesvese vermekten geri durmadı. Onlara yemin ederek iyiliklerini istediğini söyledi ve sonunda onları kandırdı. Yasak ağaçtan tattıklarında hatalarını anladılar.

İşte burada iki yol birbirinden ayrıldı. İblis hatasını kabul etmemiş, suçu başkasında aramıştı. Hz. Âdem ve eşi ise hemen Rabbine yöneldiler: “Rabbimiz, biz kendimize zulmettik. Eğer bizi bağışlamaz ve bize merhamet etmezsen, mutlaka kaybedenlerden oluruz.” Hz. Âdem, Rabbinden bazı kelimeler öğrendi ve onlarla tövbe etti. Allah da tövbeleri çokça kabul eden, merhametli olandır.

Sonra Hz. Âdem ve eşi yeryüzüne indirildiler. Rabbimiz onlara, kendisinden bir hidayet geleceğini, ona uyanlara korku ve hüzün olmayacağını müjdeledi. Böylece insanlığın yeryüzündeki yolculuğu başladı. Bu yolculuk, bir yanda kibirle direnen İblis'in vesvesesi, öbür yanda pişmanlıkla Rabbine dönen Hz. Âdem'in tövbe kapısıyla sürüp gitmektedir.